Fall in love with Shoeby: herfstmode #mommastyle


De herfst komt er aan. Na een heerlijke zomer moeten we er aan geloven. Net als bij elke seizoensovergang sta ik volledig in paniek voor mijn kledingkast. Wat moet ik in hemelsnaam aan? Mijn lieve vriendinnetje Ellis van Shoeby Groningen schoot graag te hulp en stak me volledig in de nieuwste herfstmode #mommastyle: “Nee Kimm, in deze rok kun je best met de kids op de fiets. Doe niet zo moeke-achtig.” Kun jij ook wel wat stylingadvies gebruiken? Ik mag van Shoeby Groningen 2 x een Shoeby VIP night verloten. Lees gauw verder en win een heerlijk avondje uit voor jou en je vriendinnen!
Continue reading “Fall in love with Shoeby: herfstmode #mommastyle”

#Instamom’s, de leukste bekende mama’s op Instagram ♥


Nog nooit was het zo makkelijk en leuk om te spieken in het leven van bekende mama´s. Dankzij Instagram zijn we niet langer afhankelijk van de mannen  (en vrouwen) die dagenlang met hun telelens in de bosjes liggen voor die ene foto. Nee, tegenwoordig krijgen we de foto’s uit eerste hand. Namelijk van de celebs zelf. Mamaparade.nl zocht de allerleukste nationaal en internationaal bekende mama’s op zodat jij alleen nog maar op de

Continue reading “#Instamom’s, de leukste bekende mama’s op Instagram ♥”

Ruim die rommel nou eens op!


Speelgoed. Altijd weer dat speelgoed. Een jaar of 8 geleden begon het speelgoed a la Toy Story ons huis over te nemen. Ik denk dat het qua speelgoedbende in huis het minst voordelig is om een jongen en een meisje te hebben. Je hebt dan én auto´s, én poppen die overal rondslingeren. En dino´s, knutselspullen, kralen, pistolen, prinsessen, ridders en ga zo maar door. Vergeet daarnaast niet de voorraad Lego én Lego Friends. Kortom, na 8 jaar ziet ons huis er uit als het externe magazijn van de speelgoedwinkel om de hoek.

Uit het oog, maar niet uit het hart
De afgelopen jaren hebben we verschillende tactieken gebruikt om ons huis terug te Continue reading “Ruim die rommel nou eens op!”

10 toffe t-shirts voor moms


Leuk hoor, die #fashionmoms op Instagram. Super gestyled zodat ze er juist totaal niet gestyled uitzien. Super tof als inspiratiebron. Helaas, in een hectisch gezinsleven heb je vaak geen tijd om 23 outfits uit te proberen in de ochtend. Gelukkig hoeft het allemaal niet zo moeilijk te zijn. Je hulp in bange dagen: het t-shirt! Combineren met een fijne jeans of juist met een mooie zwarte broek en afgestyled met een vestje of jasje. Met een dikke stapel mooie t-shirts op de plank kun je ook op haastige ochtenden nooit misgrijpen. Daarom, Continue reading “10 toffe t-shirts voor moms”

Bridget Jones is back. Met baby!


Twaalf jaar na het succesvolle “Bridget Jones’s Diary” kruipt Renée Zellweger opnieuw in de huid van de ietwat neurotische, maar o zo lieve en vermakelijke Bridget Jones. Ditmaal komt er een nieuwe man langs in haar leven, door niemand minder gespeeld dan Patrick Dempsey (jammie). Wanneer ook Colin Firth (nog steeds jammie) weer opduikt én er een baby in het spel is weet je; She’s back!

Continue reading “Bridget Jones is back. Met baby!”

Stop, Mommatime!


In de hectiek van alle dag schreeuwen kinderen, werk, huishouden en sociaal leven allemaal om aandacht. Terecht, want zoals IKEA al opmerkte: aandacht maakt alles mooier. Vergeet daarom vooral ook jezelf niet. 7 x aandacht voor…. Momma!

  1. Zoek je oude cd’s op en leg ze in de auto. Even geen K3, Justin Bieber of One Direction. Onderweg van school naar werk (en terug) zing je lekker keihard mee met jóuw gouwe ouwe van Acda & de Munnik, Jennifer Lopez en de Spice Girls. “If you wanna be my lover!”
  1. Meld je, vandaag nog, aan bij een cursus / workshop / sportclub waar jij zin in hebt. Je kunt een vriendin meevragen, maar misschien is het nog wel beter om alleen te gaan. Op die manier leer je makkelijk nieuwe mensen kennen en hoef je alleen met jezelf rekening te houden. Ik ga sinds kort naar yoga. Omdat ík daar zin in heb. Heerlijk.
  1. Neem een dag vrij, trek je wandelschoenen aan en breng de kinderen met de bus naar school. Loop vanaf school weer naar huis. Maar dan wel met een omweg van 1 ½ uur. Begin gewoon eens te lopen, zonder plan. En laat je telefoon in je jaszak. Je hebt een buskaart bij je, dus als je per ongeluk echt te ver van huis loopt dan kun je altijd met de bus weer terug.
  1. Download een podcast-app en ga eens een avondje luisteren in plaats van tv-kijken. Heerlijk vroeg op bed, koptelefoon op en relaxen maar. Doordat je via je koptelefoon luistert is een podcast heel erg “voor jou”. Ook op de fiets is het trouwens super fijn om een podcast te luisteren (als je alleen fietst natuurlijk). Tipje: de podcast van de radioshow van Graham Northon (BBC2) is hilarisch en te beluisteren via de app Pocket Casts. Deze app is voor een paar euro te koop in de Appstore. Je betaalt wat voor de app, maar de podcasts zijn daarna gratis te luisteren.
  1. Ga een ochtendje naar een museum in de buurt. Je hebt geen haast en geen kinderen bij je, dus je kunt lekker lang blijven hangen bij dát wat jij graag wilt bekijken. Lanterfanter een eind weg en neem de tijd voor mooie kunstwerken.
  1. Boek een uurtje bij de schoonheidsspecialiste. Het is super relaxt om iemand die met een zacht stemmetje tegen je praat een uurtje aan je gezicht te laten frunniken. Alle aandacht is dat uur voor jou. Vraag in je vriendinnenkring eens rond wie ze aanraden. En goede, lieve, aardige schoonheidsspecialiste is goud waard.
  1. Doe iets waar je vroeger als klein meisje van droomde. Wat waren je hobby’s? Je favoriete winkeltjes? Wat was onbereikbaar omdat je nog niet zelf over je geld of tijd kon beslissen? Weet je niks te bedenken? Wie weet heb je nog ergens een oud dagboek liggen. Weet je het weer? Dat je altijd graag een buitenrit wilde maken met een pony door het bos? Ga het doen! En als je al jaren niet hebt paard gereden dan leg je dat bij de manage uit, vraag je om het allerliefste paardje en ga je mee met een beginnersgroepje. Wilde je graag naar een mooie balletvoorstelling? Bekijk het theaterprogramma en koop een kaart. Dit soort ervaringen geven je energie voor 10!

Wat stuctureel ja zeggen kan opleveren


Al zolang ik me kan herinneren heeft mijn moeder het motto: “Als het kan, dan zeg ik ja.” Ze is een trouwe bezoeker van menig optreden van vrienden, familie of (oud)collega’s. Net als ik heeft ze weinig vaste afspraken in haar agenda staan. Omdat het leuk is om samen ergens heen te gaan, en omdat naast mijn werkrooster ook mijn agenda vrij flexibel in te delen is, weet ze dat ze me altijd kan vragen om mee te gaan. Want, zoals ze mij dat heeft voor gedaan, zeg ik ook graag “ja” als het kan. Andersom trouwens ook, als ik ergens heen ga vraag ik graag mijn moeder mee.

Nou moet je weten dat we vaak nét niet goed meekrijgen waar we ja op zeggen. En, misschien ook niet altijd handig, we zijn vaak nét niet op tijd of we hebben de route nét niet helemaal goed uitgezocht. Dat brengt ons in bijzondere situaties, waarbij we achteraf altijd blij zijn dat we zijn gegaan:

Zo kwamen we eens via de artiesteningang binnen bij een optreden van het wereldkoor van een vriendin van mijn moeder, omdat we de tomtom verkeerde hadden ingesteld. Moesten we over de catwalk (achter een van de modellen aan!) bij een modeshow omdat we de tijd verkeerd hadden opgeschreven, de show al begonnen was en er alléén aan het einde van de catwalk nog wat stoeltjes over waren. Bleek mijn zusje mee te doen aan de finale van de voorleeswedstrijd (“Mam, ik moet vanmiddag volgens mij even ergens voorlezen. Zullen we daar heen gaan?”) waar ook Carry Slee aanwezig was. Vloog ik in mijn eentje op 17-jarige leeftijd van Londen naar Bordeaux (“Mijn vliegtuig vertrekt over een uurtje mam!””Vliegtuig. In je eentje. Wie haalt je daar dan op??” “Weet ik ook niet hoor mam, iemand met een bordje met mijn naam er op komt me ophalen.”) terwijl we allebei dachten dat ik met een groepje andere tieners met de boot naar noordelijker gelegen Frankrijk zou gaan om dáár te werken op een camping. En belandden we samen via een andere artiesteningang in de kleedkamer van één van mama’s heldinnen van vroeger bij de musical Blood Brothers, wederom in Londen, om oude foto’s te laten zien. (Hé mam, zullen we anders even bij de artiesteningang gaan zitten?” “Euhm, okay!”)

En zo kwam het ook dat we gisteren samen op de Grote Markt een yogales aan het volgen waren. Wat we overigens allebei nog nooit hadden gedaan. Uiteraard was ook dit weer op de klassieke manier gegaan. “Kom je ook Kimm?” vroeg de yogajuf die ooit een collega was geweest me via Facebook. En aangezien mijn agenda leeg was kwam ik. Toevallig fietste ik precies langs het huis van mijn ouders toen ze thuis kwamen. “Ga je mee mam? Please?” vroeg ik aan mijn moeder. En na wat kortstondig gemopper (ik heb dat nog nooit gedaan, straks ben ik de enige 55+ er die mee doet, moet dat nou allemaal) ging ze overstag en renden we met een yogamatje onder onze arm het huis uit. Iet wat laat, natuurlijk. De yogales was al begonnen. Wat schuchter om ons heen kijkend schoven we heel onopvallend naar de groep fanatieke yogadeelnemers. We rolden snel ons matje uit, schopten onze schoenen aan de kant en stonden even later op handen en voeten met onze sittingbones in de lucht midden op de Grote Markt.

Het was heerlijk.

 

Makkelijk moederen in 8 stappen


Drukte, werk, kinderen, ploeteren. Was dat wat je voor ogen had toen je jaren geleden samen met je babyzoon of dochter op een roze wolk in het kraambed lag? Waarschijnlijk niet. Kinderen slokken nog al wat van je tijd op. Logisch, je bent hun moeder. Maar betekent dat dat je leven vanaf nu bestaat uit rennen, hollen, vliegen en chagrijnig zijn? Nee. Je kinderen hebben recht op een leuke, lieve moeder. En jij? Jij verdient het om je een leuke, lieve moeder te voelen. Maar hoe dan? Welkom in de wereld van de makkelijke moeder, waar kinderen zich mogen aankleden voor de tv en zelf mogen weten wat ze op brood doen.

Pick your battles. Qua kleding: als het maar warm genoeg is.

Pick your battles.
Moeders zeggen vaak nee. Luister maar eens naar jezelf als je in gesprek bent met je kinderen. Kies er vanaf nu voor om zoveel mogelijk ja te zeggen, en zeg alleen nee als het echt belangrijk is. Stop met die onzinnige “je mag alleen maar 1 x zoet op brood” discussies. Verplaats jezelf in je kind. Vond jij het lekker om als kleuter een broodje kaas mee te moeten naar school? Nee? En eet je nu wel met plezier een broodje kaas? De kans is groot dat dat komt doordat je smaak in de loopt van de tijd is veranderd en niet omdat het goed is “aangeleerd”. Kinderen die in de basis gezond eten en genoeg bewegen worden echt niet te dik van chocopasta op brood. Wel van chips, snoep en te veel koekjes. Koop dat alleen bij feestjes. Dan leren ze snel dat het geen zin heeft om er naar te vragen. Zorg voor goede alternatieven, zoals druiven, een gekookt eitje of plakje kaas als tussendoortje. Aankleden voor de tv in de ochtend? Waarom niet? Het geeft jou de tijd om rustig een broodje te smeren. Vind je het gezellig om samen te ontbijten? Prima, als het dan ook echt gezellig is. Maar dat is het vaak niet door de ochtendstress. Kies er liever voor om in de avond en tijdens de zondagmiddaglunch écht gezellig samen te eten, en laat het verder een beetje los. Qua kleding geldt de regel: als het maar warm genoeg is. En verder? Laat je kind lekker aantrekken wat het wil.

Gooi de strijkplank de deur uit.
Ja, doe maar. Doe de voordeur open. Pak de strijkplank onder je arm. En nu, gooien. Zo ver je kunt. In het huis van de makkelijke moeder wordt niets gestreken. Dat scheelt een hoop werk. Wist je dat veel jurken en shirtjes helemaal niet kreuken als je ze nat (dus direct uit de wasmachine) op een haakje hangt en op die manier laat drogen? Wees kieskeurig in wat je koopt. Wellicht staat die blouse super leuk bij je collegaatje, die single is en geen kinderen heeft. En dus alle tijd van de wereld heeft. Accepteer; die tijd heb jij niet. Want de tijd die jij kwijt bent met het strijken van al die stomme blouses, kun jij veel leuker besteden. Tip: kleding van wat dikkere of stevigere stof kreukt het minst, zeker als je het direct vanuit de wasmachine op een hanger hangt.

Ja, doe maar. Doe de voordeur open. Pak de strijkplank onder je arm. En nu, gooien!

Ga nooit met kinderen “gezellig” winkelen.
Kies 1 webwinkel, H&M is een hele makkelijke, en koop daar alle kinderkleding. Ga nooit en te nimmer “gezellig” winkelen met kinderen. En zeker niet, nooit, op zaterdagmiddag. Moet je kind toch mee? Dan neem je één kind tegelijk mee. Heb je gelijk quality-time met elkaar. Nooit, nooit, nooit twee of meer meenemen. Doe het jezelf en elkaar niet aan. Kinderen zijn er namelijk na 1 winkel klaar mee, en dan houden ze het nog lang vol. Die zeldzame keer dat ik met een kind in de stad ben gebruik ik enkel om voor de zekerheid een maat te passen bij H&M, en verder? Alles online, bij H&M zodat ik precies weet hoe de kleding valt. Webwinkelen doe je makkelijk ’s avonds als de kids op bed liggen. Of samen met de kinderen op zaterdagochtend. Heb je de rest van de dag tijd om, al dan niet samen, op de bank een boekje te lezen. Trouwens, boodschappen doen op donderdagavond zonder kinderen is ook heel relaxt. Zeker nu de meeste supermarkten tot 22.00 uur open zijn.

Je hoeft niet alles samen te doen, gun elkaar een beetje rust.
Ben je met twee ouders? Wat een luxe! Als je elkaar tenminste een beetje rust gunt. Ik ken gezinnen waarbij iedereen op zondagochtend om 07:00 uur aan het ontbijt zit. Dus: kinderen worden vroeg wakker, moeder staat op, sleurt vader chagrijnig het bed uit er wordt al zuchtend een ontbijt gemaakt. Niet doen joh. Laat elkaar lekker een beetje met rust. Gun elkaar dat, als ouders. Het komt regelmatig voor dat één van ons uitslaapt op zaterdag, en de ander op zondag. We ontbijten dan niet samen, maar maken een lunch op zondag. En weet je, we gaan zelfs wel eens een weekje weg met een deel van de familie zonder dat we allemaal mee gaan! Ben je alleen? Zorg dat je een fijne bank hebt waarop je zelf nog een beetje kunt bijslapen (dekbed mee), terwijl de kinderen op zondagochtend naar Nick Junior kijken.

Het is wat pittig om een dreumes en een peuter te hebben, maar die moeite betaalt zichzelf wel weer terug.

Krijg de kinderen kort achter elkaar.
Nee, dit heb je zelf niet voor het zeggen. Was het maar zo simpel. Maar probeer het in ieder geval. Met 1 baby is het al chaos, dus er kan net zo goed nog eentje bij. Ik moet toegeven, het is wat pittig om een dreumes en een peuter te hebben. Uit eigen ervaring kan ik vertellen dat die moeite zich dubbel en dwars terug betaalt als ze groter zijn. Want: ze gaan tegelijk op bed. Kunnen makkelijk op 1 kamer slapen en dus zijn ze niet bang ’s nachts. Het duurt niet heel lang voordat ze allebei op school zitten (walhalla, wat een vrije tijd overdag!) en ze kunnen elkaar helpen. Met ontbijt maken bijvoorbeeld, zodat jij je nog eens omdraait op zaterdagochtend. Maken je kinderen snel ruzie? Daar moet je zelf iets aan doen. Het liefst al op een zo jong mogelijke leeftijd. Haal snel de angel uit de ruzie en vertel (of doe voor) hoe het wel moet. Benoem waarom je denkt dat het mis ging, en luister naar allebei de verhalen. Kinderen moeten alles leren, ook hoe je fatsoenlijk met elkaar om gaat. Bij de makkelijke moeder gaan ze samen op de trap als ze ruzie maken. Ze mogen er pas af als het, eventueel met mijn hulp, opgelost is. Ons motto thuis? Lief doen voor elkaar, daar kom je veel verder mee.

Ben voorbereid op nood.
Als je bent voorbereid op lastige situaties, dan kun je er relaxter mee om gaan. Zo liggen mijn kinderen al vanaf heel klein in een 1-persoonsbed. Het voordeel is dat je daar makkelijk even naast kan liggen om te troosten. Er ligt ook altijd een extra matras met hoes onder 1 van de bedden, voor het geval er een kind ziek is. Dan slaap ik daar op. Ik slaap zelf beter, en kan een kostemmer grijpen als dat nodig is. Ook ligt er altijd een dekbed en kussen + hoes in de kast klaar voor het geval een van de kinderen per ongeluk in bed plast of spuugt. Scheelt ’s nachts een hele hoop gedoe, zoeken en tijd. En dan lig ook jij lekker snel weer in bed. De kinderen slapen trouwens NOOIT bij ons in bed. Ze mogen er wel naast liggen met hun eigen matras, of ik lig naast hun op een extra matras. Mijn bed is mijn bed. O ja, en die van papa.

Zie je die bank? Daar kun je op slapen.

Zie je die bank? Daar kun je op slapen.
Moederen is vermoeiend. De overtreffende trap van moe is moeder. Vroeg op, veel te doen, laat op bed, in de nacht er weer uit. Grijp daarom je kans om af en toe overdag een beetje bij te slapen. Heerlijk op de bank. Dekentje mee, en even een klein uurtje tukken als de kinderen op school zijn. Je kunt er de rest van de dag weer tegen en voelt je een stuk vrolijker dan wanneer je oververmoeid achter de bende aan moet draven. Stofzuigen kun je wel weer doen als de kinderen aan tafel zitten te tekenen.

Plan minder.
Sommige dingen moeten. Kinderen moeten naar school, en je baas vindt het wel prettig dat je op je werk verschijnt. Maar…. verder kan de agenda een stuk minder vol. We willen overal bij zijn, want alles is leuk. En goed voor onze kinderen. Hockey, voetbal, ballet, feestjes, uit eten met vriendinnen, muziekles, vakanties, weekendjes weg, bioscoop en ga zo maar door. Als je een beetje je best doet kan je agenda in januari al vol gepland zijn tot in december. Stop. daar. mee. Plan op de tandarts en de zomervakantie na, niet verder dan twee tot drie weken voor uit. En ga ook daar flexibel mee om. Je hóeft niet overal bij te zijn. Plan vaste zaken, zoals zwemles of sport, op 1 of 2 middagen. Schrijf je niet in bij het zwembad om de hoek, maar kijk ook verder. Wie weet past die lestijd beter in de agenda. Laat de kinderen niet verder dan 2 dagen voor uit met een vriendje afspreken. Kinderen leren hierdoor flexibel in het leven te staan, en het geeft jou mogelijkheid om plannen aan de dag zelf aan te passen. Want wie wil er nou vast zitten aan allerlei afspraken als de zon eindelijk een keertje buiten schijnt? De makkelijke moeder in ieder geval niet. Die holt liever met kinderen en parasol onder de arm richting het plantsoen. Wist je trouwens dat het ook super attent is om een kadootje (tijdschrift, chocolade, etc.) mooi ingepakt via de post te versturen in plaats van een middag lang verplicht op een verjaardag te zitten?

Plan minder. Je hoéft niet overal bij te zijn.

 

Dat doet ´ie anders nooit hoor!


Ken je die reclame nog? Van die grote hond die dat kleine hondje op eet, waarop de eigenaar zegt: “Dat doet ‘ie anders nooit hoor!” Het doet me denken aan hoe moeders onderling doen over hun eigen kroost. Want ‘zo doen ze anders nooit hoor!’

Wat ik nog irritanter vind is als andere moeders zeggen ‘dat doet die van mij nooit!’ Want daar geloof ik dus geen barst van. Heb je ooit gehoord van kids die elke dag braaf hun eten oppeuzelen terwijl ze gebruik maken van een volledige bestekset? Nee? Ik ook niet. Heb je ooit gehoord kinderen die gewillig meehelpen met boodschappen doen en er nooit van door gaan? Nee? Ik ook niet. En heb je ooit gehoord van baby’s die elke nacht heerlijk doorslapen en mamalief nooit wakker blèren? Nee? Ik ook niet. En toch komen al deze kinderen voor in mijn omgeving.

Op een of andere manier word ik extra tegendraads als ik zo’n kriebelmoeder tegen kom. Zo’n moeder die hoofdschuddend aansluit bij een gesprek waarin ik vertel dat bij ons het aankleden ongeveer 3 uur duurt omdat beide kinderen niet willen opschieten. Die dan zegt: “die van mij pakt haar eigen kleren al uit de kast hoor!”, en die het dan heeft over haar dochter van anderhalf jaar oud. Het kind poetst ook haar eigen tandjes al, lees boekjes voor aan haar knuffels in vloeiend Nederlands en danst zoals Rihanna. Ik zou een heleboel rottige opmerkingen willen en kunnen maken. Zoiets van: ‘Ach ja, jij hebt er ook maar een!’, of zoiets als: ‘Jij hebt ook alle tijd omdat je alleen maar thuis zit’. Maar dat doe ik niet. Ik kijk de kriebelmoeder aan en zeg: “Ach, Vinnie en Lyla zijn ook een beetje slomer dan andere kinderen. Ze kunnen heerlijk treuzelen. Dat hebben ze gelukkig van hun moeder!” #BAM

Er was eens een alwetende mama…


“Zeg mama?’ Als mijn zoon zijn vraag met die twee woorden begint, dan weet ik dat ik onmiddellijk een deel van mijn hersenen in gang moet zetten dat normaal gesproken compleet genegeerd wordt. ‘Zeg mama?’ wordt namelijk steevast gevolgd door een moeilijke, wetenschappelijke of anderszins onoplosbare vraag.

‘Zeg mama, waarom zijn de lantaarnlampen nu aan?’ Pffieuw, gelukkig, die weet ik! ‘Omdat we anders de weg niet kunnen zien Vinnie. Dan is het te donker.’ Soms, als ik het juiste antwoord heb gegeven is mijn ventje tevreden. Helaas roept het antwoord op zijn vraag van vandaag alleen nog maar meer vragen op. Hij gaat er eens even goed voor zitten, zo voorop de fiets.

‘Zeg mama, maar waarom is het daar dan ook licht?’ Hij wijst met zijn handje naar een straat verder op. ‘Omdat daar andere mensen langs moeten Vinnie, en die kunnen anders niets zien.’  ‘Maar zeg mama, waarom is het DAAR dan donker?’ Wederom wijs hij een straatje in. Ja, waarom eigenlijk? Hm, even denken. ‘Omdat daar geen mensen langs hoeven Vin, dus daar besparen ze op de energie.’ Even is het stil. Maar na precies 4 seconden heeft mijn ventje alweer een nieuwe vraag. ‘Euhm, maar zeg mama?’ ‘Ja Vin.’ ‘Zeg mama? Zijn de sterren dan ook op energie? Of gaan die op batterijen?’ En daar weet ik het antwoord dus echt niet op. Natuurlijk weet ik wel dat ze niet op energie of batterijen schijnen, maar hoe zat het ook alweer met de lichtjaren? Kraak, kraak. Mijn hersenen zijn hard aan het werk tijdens de fietstocht van de crèche naar huis.

‘Euhm, dat weet ik niet precies Vinnie. Het heeft iets te maken met lichtjaren en de zon, geloof ik..’ ‘O ja!’ zegt mijn ventje wijs, ‘dat is ook zo! Maar euhm zeg mama? Verjaardagskaarsjes hè, gaan die ook op lichtjaren? Of heb je daar wel batterijen voor nodig?’ Het liefst zou ik dit vragengesprek af kappen, maar ik vind het belangrijk  dat kinderen interesse ontwikkelen naar de wereld  om zich  heen. Daarom vervolg ik mijn lichtjarenverhaal met een onsamenhangend antwoord over vuur, warmte en het feit dat kaarsjes niets met lichtjaren te maken hebben. En als ik er echt zat van ben dan eindig ik zo’n onsamenhangend verhaal met een ‘snap je??’

Dat Vinnie inmiddels de klok heeft horen luiden, maar de klepel nog niet helemaal heeft gevonden blijkt de volgende dag op de crèche. Daar hoor ik hem tegen vriendinnetje Anouk zeggen: ‘Want ik ben dus 3 lichtjaren oud, en jij??”