Kerstdiner met kids; tips & tricks voor a merry christmas


Over een week staan de kerstdagen voor de deur! Heerlijk tijd voor elkaar, lekker eten en veel gezelligheid. Heb jij net als ik altijd een beetje last van kerstdinerstress? Met deze tips & tricks komt het helemaal goed!

Begin op tijd
De allerbeste tip is om op tijd te beginnen met plannen. Heel saai, maar waar. Zorg dat je boodschappen en feestkleding op tijd in huis hebt zodat je daar op het moment suprême niet meer over hoeft na te denken. Gek maar waar; op beide kerstdagen staan de rijen in de supermarkt echt tot achterin de winkel. En daar wil je, vlak voor een kerstdiner, echt niet in staan!

Kook iets lekkers
Ik hoor je denken: Hoezo? Kook iets lekkers? Natuurlijk kook ik met kerst iets lekkers!
Soms zie je met kerst de meest wonderlijke creaties op tafel staan. Heel tof voor de foto’s, maar lusten de kinderen het ook? Nee? Dan is dat wellicht leuk om het je vrienden eens voor te zetten als de kinderen bij opa en oma logeren, maar niet heel geschikt voor kerst met kids. Maak het jezelf juist niet te moeilijk en kook iets waarvan je zeker weet dat iedereen het lust. Die kerstsfeer komt ook wel zonder bospaddenstoelensoep, aspergesalade en witlof-kreef-schotel. Inspiratieloos? Denk eens aan een stamppotbuffet, verschillende pasta’s met sauzen  en Italiaanse hapjes of een tafel vol tapas. Het leuke van tapas is dat kinderen al op hele jonge leeftijd mee kunnen helpen met koken.

Voor de gourmetverslaafden onder ons
Gourmetten is leuk, zeker met kinderen en zeker met kerst. Gourmetten vraagt niet heel veel voorbereiding en is super gezellig.  Maar, je hele huis stinkt de rest van de feestdagen naar gourmet. Bah! Doe het dit jaar eens anders: zet de tafel en stoelen buiten. Rol een verlengsnoer uit voor het gourmetstel. Versier de tuin met mooie lichtjes en lantaarntjes (eventueel lege groentepotten met een mooi papiertje er om heen). De dresscode bestaat dit jaar niet uit feestkleding maar uit winterjassen, mutsen en sjaals. Voilá, je hebt een super hippe wintergourmet! Blijft je huis mooi vrij van geurtjes en de kinderen hebben een leuk verhaal als ze terug komen op school. Extra leuk; hou een wie-heeft-de-mafste-muts-op-verkiezing!

DIY by kids, een mooi huis en trotse kinderen die van de kerstversiering af blijven
Nu je geen 10-gangen diner hoeft voor te bereiden van gerechten die je eigenlijk nog nooit hebt gemaakt, heb je tijd voor echte kerstzaken. Hoe leuk is het om samen met je kinderen wat kerstversiering te maken? Het grote voordeel van DIY by kids is dat ze meestal super trots zijn op de mooie decoratie, en er dus met hun kleine tengeltjes afblijven zodat ze beide kerstdagen overleven. Denk bijvoorbeeld aan menukaartjes, kerstslingers, raamhangers en kerststukjes. Ben je zelf niet zo handig? Bekijk dan of er in de buurt een workshop kerststukjes maken voor kinderen is. Je zult zien hoe blij ze zijn met hun zelfgemaakte pronkstuk!

Een eigen tafeltje
Mijn kinderen vinden het fantastisch om met kerst een eigen tafeltje te hebben met de andere kinderen. Zeker als die tafel mooi is gedekt, net als de grote-mensen-tafel. Ik laat ze zelf versiering maken voor hun tafeltje en ze mogen zelf weten welke bordjes en bekers enz. ze willen gebruiken om de tafel te dekken. Tip: Ben je bang dat de kinderen enorm knoeien op de vloer als je er niet bij zit? Zet de kindertafel dan op een tapijtje van behang. Na het diner vouw je het “tapijt” op en gooi je het in de prullenbak. Appeltje eitje! Bij de bouwmarkt kun je vaak heel goedkoop behang kopen dat “over” is. Ik kocht laats drie rollen voor 3 euro.

#ietsmeteenspanningsboog
Omdat kinderen een korte spanningsboog hebben is het bijna niet te doen om ze langer dan een uurtje aan tafel te laten zitten. En soms is dat al te lang. Ze kunnen daar niets aan doen, het zijn kinderen. In plaats van om de haverklap te moeten snauwen dat ze vooral “gezellig” moeten blijven zitten kun je je hier beter op instellen. Bespreek samen vooraf wat je van ze verwacht (bijv. het voorgerecht en hoofdgerecht meedoen) en wat ze daarna mogen gaan doen. Leg spelletjes, knutseldingen of ander speelgoed klaar zodat je dat niet nog tijdens het dessert moet gaan zoeken. Ook handig: zoek samen met de kinderen een film uit bij de videotheek en geef ze een bakje popcorn als toetje. Heb jij tijd om samen met je vrienden of familie heerlijk lang na te tafelen zonder dat de kinderen zich vervelen.

Set Christmas TreeOp naar een stressvrij-kerstdiner!

Ps: De combinatie koken – mooie jurk aan doen – opmaken – vieze kinderhandjes zorgt bij mij ook vaak voor stress. Dé oplossing? Trek een badjas over je feestkleding. Zo blijft het gegarandeerd schoon en hoef je niet bang te zijn voor make-upvlekken, tomatenspetters of vetvlekken omdat je kinderen je jurk als theedoek gebruiken tijdens het koken. Niet vergeten uit te doen vóórdat de visite er is hè? ;-)

 

Een jongensfeestje! Help!


Het vooruitzicht van 8 stuiterende jongens in mijn huis is meestal een reden om op tijd te bedenken wat we met Vinnie’s feestje doen. En dat hoeft echt niet altijd buiten de deur te zijn, want een goed gepland jongensfeestje kan ook prima thuis. Maar euhm, berg die mooie vaas maar wel even op voor de zekerheid ;-)

Het bos
Het eerste voorstel dat ik aan Vinnie doe is eigenlijk elk jaar hetzelfde; het bos. Het bos is de Continue reading “Een jongensfeestje! Help!”

Kerstboom


Tot vorig jaar wilde ik niets weten van kunstkerstbomen. Die kwamen er in huize Waterman niet in! Elk jaar zochten we direct na Sinterklaas naar een leuk kerstboompje bij de plaatselijke bouwmarkt. De ene keer een grote, de andere keer juist weer een kleinere. Maar groot of klein, het blijft een gezeul met zo´n onding, om er vervolgens thuis achter te komen dat de pot waar ´ie in moet een scheur heeft. Of helemaal verdwenen is. En dan staat dat kerstboompje eerst een halve week zijn naalden te verliezen in de gang, voordat we er aan toe komen om een nieuwe pot te kopen. Meestal vinden we de oude pot terug, als we de nieuwe net hebben gekocht.

Meestal staat zo´n echt`\ boompje scheef. Vaak heeft ´ie in ieder geval 1 lelijke kant, en met een beetje geluk ook 1 mooie kant. Ik kan me een aantal jaren herinneren dat we niet goed hadden opgelet bij de koop en dat we een kerstboom met alleen maar lelijke kanten hadden. Met een scheve top. Typische gevalletje van `beetje jammer`.

Vorig jaar gingen we overstag en kochten we een neppert. Lekker groot, van 1.80m, en lekker vol. Met een rechte top. We moesten even oefenen met het opzetten, maar als je dat eenmaal snapt dan kan een kind de was doen. En dus hadden we er dit jaar voor het eerst echt profijt van dat we een kunstkerstboom hebben. We haalden hem van zolder en binnen een half uurtje stond hij op. Lichtjes er in, ballen er bij. En klaar is kees.

Ik ben overtuigd. Lang leve de kunstkerstboom!

Een kado voor juf Hester


Vinnie zijn juf was jarig vandaag. Of alle kindjes verkleed naar school wilden komen. Juf trakteerde op pannenkoeken tussen de middag en op een hapje fruit. Vinnie had er helemaal zin in! Het feest begon gisteravond al, toen hij zijn verkleedpakje mocht uitzoeken. En dan is het best handig dat je een webwinkel op zolder hebt! Het olifantenpak, wat ik super schattig vond, kon hem niet bekoren. Te veel roze, te veel olifant, te schattig. “Nee mama, ik ben stoer!” Vinnie had zijn statement gemaakt.

Omdat ik zo gokte dat er ongeveer 20 ridders in zijn klas zouden zitten schoof ik het stoere ridderpak stiekem achter de kast en liet ik hem kiezen uit de leeuw, de agent en de autoracer. En toen ineens viel zijn oog op het clownspakje. “Die mama! Die wil ik! Want ik ben de clown van de klas!” Toen hij het pak mocht passen sprong hij wil op en neer voor de spiegel, wat een pret. Het is heerlijk om te zien dat een ventje van 4 al zo goed weet wat hij wil.

Toen Vinnie op bed lag viste ik een briefje van de juf uit zijn tas. Naast de verjaardag van de juf stond ook de schoolfotograaf op de planning. Nou moet je weten dat Vinnie afgelopen weekend snoeihard met zijn wang op een krukje was gevallen, dus hij was helemaal bont en blauw. Gelukkig kon ‘ie als clown op de foto, dan valt het niet zo op.

De laatste uitdaging was het kado. Want wat geef je een juf, die al minstens 20 jaar juf is? Zo’n juf heeft alles toch al? Want ze wil natuurlijk niet een gewoon kadootje voor zichzelf, dat kan niet meer in deze tijd. Je zou daarmee bijna denken dat je de juf omkoopt om je kind extra goed te behandelen in de klas. Dus, geen persoonlijk kado. En een knutselwerkje? Dat maakte alle kindertjes vast. En in mijn verbeelding zag ik het huis van juf met boekwerken vol knutselwerken. Dus nee, ook niet zo’n goed idee. Uiteindelijk besloten Vinnie en ik samen om een mooi boek te geven, voor in de klas. Zo zouden alle kindjes iets hebben aan het kado. Vinnie deed er een tekening bij en we pakten het mooi in.

Bij thuiskomst vanmiddag vroeg ik Vinnie wat juf van het kado vond. “Mooi!” zei hij, “Ze vond het erg lief dat we een boek voor de klas gaven. Maar ze vond de tekening het mooist!” En zo hoort het, bij een echte juf.

Lieve Juf Hester, fijne verjaardag!

 

O, help. Ze moet trakteren vandaag!


Vanwege alle drukte van de afgelopen tijd was ik helemaal vergeten een traktatie te maken voor de crèche van klein Lyla. Ze was dinsdag jarig, en dus was het logisch dat ze op donderdag zou trakteren. Gelukkig had ik wel voor die tijd bedacht dat het handig was om te weten hoeveel kindjes er in haar groep zitten op onze crèche dag, dus ik wist dat ik 15 traktaties moest maken.

Nu moet je weten dat ik niet zo’n ster ben in dat soort dingen. De ideeën zijn vaak leuk, de uitvoering helaas wat minder. Vorig jaar bijvoorbeeld. Toen had ik zo mijn best gedaan op lieveheersbeestjes rondom een doosje rozijntjes, maar uit eindelijk kwam ik met een soort mislukte Barbapapa’s op de crèche aan. Of die keer dat Vinnie ging trakteren omdat Lylaatje was geboren. Toen had ik leuke genaaide zakjes met iets lekkers er in in mijn hoofd. Het werden uiteindelijk zakjes van plastic met roze snoepjes er in. Heel fout, want snoep kan natuurlijk absoluut niet!
En zo stond er donderdag weer een traktatiemislukking op het programma. Ik had namelijk welgeteld 10 minuten voor we op de crèche moesten zijn. Een zoektocht door de kasten leverde een zielig zootje op van gesuikerde spekjes (dat kan echt niet), rozijnendoosjes (helaas te weinig) en een zakje aarbeienveters. Natuurlijk was de lijm kwijt en de schaar onvindbaar. Mijn creativiteit werd tot een uiterste getergd en net toen ik besloot het op te geven zag ik Lyla’s blije gezichtje. Ik kon haar toch niet zonder traktatie naar de crèche laten gaan?

Opeens bedacht ik me dat een traktatie persoonlijk moet zijn. En waar houdt dit jarige jetje nou het allermeest van? Van tekenen! Snel scharrelde ik 15 nieuwe kleurpotloden bij elkaar (gelukkig heeft ze ongeveer 100 van die dingen omdat we het ze leuk vinden dat ze van kleuren houdt) en wikkelde ik de aardbeienveters uit elkaar. Met mijn ene hand bond ik in een olympisch record de aardbeienveters om de potloden en met mijn andere hand hield ik mijn kinderen uit de buurt van de spekjes die nog op tafel lagen. En snelle blik in mijn keukenkastje leerde dat ik nog een schone pot had staan en ik herinnerde me een stickervel met kaboutertjes in de la. Het was al ingepakt voor Vinnie’s verjaardag, maar dat mocht de pret niet drukken. En doos jodekoeken voor de juffies maakte het geheel af. Pffieuw, toch nog iets!

We raceten naar de crèche en rolden nog net op tijd naar binnen, het potje met potloden als een triomf voor ons uitdragend. “Hé! Daar is ons jarige meisje,” begroette de crèche juf ons bij de deur. “Wat een leuke traktatie!” merkte ze op. Kijk, en daar houden wij moeders nou van!