Sinterklaas, deel 100

Morgen is het dan echt Sinterklaas. Omdat wij dit jaar vroeg aan de beurt waren stond er bij ons op zondagavond al een grote zak met pakjes voor de deur. Of eigenlijk drie. En overdag had Zwarte Piet ook nog een AHtas op Vinnie’s bed gezet om mee te nemen naar zijn oma. Ik hoorde veel lawaai boven en toen mijn kleine man en ik samen gingen kijken stond het raam een klein beetje open. Alle dierenkaartjes lagen op de grond en zomaar opeens stond er dus een tas met pakjes op zijn bed. Ik vond het best heel dapper van hem dat hij zelf in zijn kamer had durven kijken, want schijtluis als ik ben was ik bang om een Zwarte Piet aan te treffen, maar mijn kleine man heeft zijn pietendiploma gehaald op school en hoopte juist dat Zwart Piet zijn kunstjes kon zien.

Die gekke Pieten hadden ook bij zijn oma thuis wat pakjes achter gelaten, dus het was ’s middags al een groot spektakel. In de avond werd er aangebeld en toen stonden er drie zakken met kado’s voor de deur. We waren dan ook met 8 personen, dus ja, dan gaat het natuurlijk snel.

“Maar mama,” vroeg Vinnie vanavond, “morgen is het echt hè? Echt Sinterklaas. Dan issie echt jarig hè? Weet je mama? Hij komt bij ons op school. Speciaal bij ons. Dat is leuk hè? Dat hij op zijn eigen verjaardag bij ons op school een feestje geeft.” Vinnie is er helemaal klaar voor. Hij heeft er zin in, in dat feestje. Ik lees hem daarom voor van Sinterklaas en Jip & Janneke. En net als ik de deur uit loop hoor ik Vinnie tegen Lyla fluisteren: “Psssttt… Lyla? Was Sinterklaas vandaag bij jou op de crèche? Hoe ziet hij er ook alweer uit?

#poppetje